Dr Jekyll? Where is Mr Hyde?

"Trust me, I'm a psychopath!"

Is he?

just started
but allready
in love

---

it's a must-see, I said!
a must!
;)

jekyll and hyde

w noc przedurodzinową miałam sen
dawno takich nie miewałam
trochę zbałamucę teraz nieletnich
ale śniłam o...
wyuzdanym seksie z Mr. Hyde'm
aaaaale żeby nie było że to tylko tak dla przyjemności
nie nie nie
o nie
tak na prawdę dr Jekyll zamieniając się w pana Hyda
chciał pozabijać niezłą gromadkę dzieciaków
ale ja jako ta jedyna opiekunka
postanowiłam postawić Hyd'owi ultimatum
powiedziałam
albo oni albo ja
no tak
Hyde miał ułatwioną sytuację
a ja nie wiem po co to piszę
i nie wiem
czy mam się wstydzić za swoją wybujałą wyobraźnię
czy za ilość alkoholu we krwi
czy może za to że jestem uzależniona od dobrych seriali?
hmmm?
i co z tego?
ok przyznaję jestem mętlikiem wszystkiego tego co złe
niedobre
podłe
i dzikie
nieopanowane
i nikt mnie nie zmieni
i bardzo lubię to w sobie
jestem wariatką
o dobrym sercu
tak tak
i właśnie kończę 24rok życia
za rok wielka impreza
w końcu ćwierćwiecze
:)

24 lata temu...

zakochałam się w szeptach twej duszy
trzymam ją za rękę
tak jakby była tobą
i nawet
nawet kiedy jest daleko
wyczuwam
smakuję
słyszę
i znów razem
rozkołysani we włosach
nimf
pływamy pośród
leśnej przestrzeni
mierząc wysoko
kochając się bezszelestnie

---

dziś są moje urodziny, więc wolno mi wszystko więc pozwolę sobie siebie rozpieścić utworem który już tu kiedyś był, ale co z tego, ja go po prostu kocham niezmiennie... KLIK

I wanna

żyję chwilą
tak nieobecną
choć wciąż tą samą
jednakową i rozległą
nie mam czasu myśleć
o tym co dobre
a co złe
nie mam czasu
biec pod prąd
rozkładam skrzydła
chwilo
unoś mnie!

--

bardzo fajnie brzmią moje nowe słuchawki, poza tym w oczekiwaniu na listonosza i coś mi się wydaje, że być może jutro zrobię sama, dla siebie, coś wyjątkowego, coś niezwykle wspaniałego smakowo, kruche śmietanowe ciasteczka z jabłkami! taaaak :)
KLIK

bo czasami jest tak, że...

czasami mam ochotę
zamknąć drzwi światu
spojrzeć przez dziurkę od klucza
na maleńki świat
ludzi krasnoludków
czasami mam ochotę
zasłonić wszystkie okna
i poczuć
ciepło czerwonego światła zasłony
czasami
bo nie zawsze
mam ochotę
napisać na szybie
własnym oddechem
że potrzebuję pomocy
czasami mam ochotę
wyskoczyć z drugiego piętra
mam ochotę umierać
leżąc w kałuży krwi
czerwieńszej niż zachodzące słońce
czasami
świat sam zatrzaskuje drzwi
bo czasami
wcale tego nie pragnę...

---

życie jest przewrotne i nieprzewidywalne, raz jestem nikim, a raz kimś, żyję i umieram na zmianę, oddycham i duszę się tym samym powietrzem, brak mi własnej duszy, gdzieś się zawieruszyła, a może poszła się opętać...
dziś bez piosenki,
po co nam one
skoro cisza jest taka wymowna...

to nie sen! czyżby?

i gdy łzy popłyną po policzkach
rozpalając
wspomnienia jesiennych zimnych nocy
i gdy łez strumienie
płyną
mimowolnie
sennie choć niemal na jawie
i gdy budząc się z krzykiem
wykrzywionym grymasem bólu
sercem w gardle
i wielkookim strachem pod łóżkiem
wiesz już
że śnisz
kolejne deja vu
i gdy cierpienia rozszarpują duszę
powolne umieranie
to na to czekasz
raniąc stopy rozbitym szkłem
brodząc we własnej krwi
strumień za strumieniem
i gdy otwierasz oczy
widząc siebie
wciąż kroczącego w obłokach
wiesz
to przecież nie sen
lecz i nie jawa
i gdy zadajesz sobie to samo pytanie
to samo już od kilku lat
i gdy wciąż nie chcesz zrozumieć
nadchodzi czas ostateczny
nadchodzi czas
śmierci

--

znów miewam koszmary, zbyt realistyczne, realne koszmary nocne, budzę się wystraszona, przerażona, dziś śniłam tak realistycznie, śniłam o histerycznym płaczu, mym własnym płaczu ze smutku po stracie kogoś bliskiego, rano obudziły mnie... łzy, autentyczne.